Arab Strap - I 'm Totally Fine With It Don't Give A Fuck Anymore

Μήνυμα σφάλματος

  • Notice: Undefined index: taxonomy_term στην similarterms_taxonomy_node_get_terms() (γραμμή 518 του /home/vasileio/www/ganymede/sites/presspop.gr/modules/similarterms/similarterms.module).
  • Notice: Undefined offset: 0 στην similarterms_list() (γραμμή 221 του /home/vasileio/www/ganymede/sites/presspop.gr/modules/similarterms/similarterms.module).
  • Notice: Undefined offset: 1 στην similarterms_list() (γραμμή 222 του /home/vasileio/www/ganymede/sites/presspop.gr/modules/similarterms/similarterms.module).

Οι Arab Strap επιστρέφουν δισκογραφικά για το δεύτερο album μετά την επανασύνδεσή τους και το όγδοο της συνολικής τους διαδρομής. Αν το ''As Days Get Dark'' του 2021 ;ήταν η φυσική συνέχεια των πρώτων τους δουλειών, το φετινό ''I 'm Totally Fine With it Don't Give A Fuck Anymore'' είναι αναμφίβολα η πιο rock δουλειά τους. Τα νωχελικά beats και τα νυχτερινά blues, που τους χαρακτήριζαν έχουν δόσει τη θέση τους σε δυναμικές κιθάρες και ρυθμικά beats στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου. Φυσικά η στιχουργική δεινότητα του Aidan Moffat είναι πανταχού παρούσα. Ο άνθρωπος με το καυστικό του χιούμορ και την κυνικότητά του, έχει βαλθεί να απομυθοποιήσει κάθε χαρά της ζωής και να τη μετατρέψει σε μία ανούσια στιγμή. Σίγουρα έχουν αφήσει τη διακριτή τους σφραγίδα στην ποπ των τελευταίων χρόνων, ως μία από τις πιο ευφυείς και ταυτόχρονα μηδενιστικές μπάντες. Τα ανθρώπινα πάθη και συναισθήματα, η δυσβάσταχτη καθημερινότητα και εν τέλει οι δυσκολίες της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης, αποτελούν σταθερά τις θεματικές του Moffat. Δεν γίνεται, φυσικά, να μην εστιάσει στα θέματα που δημιουργούνται στον σύγχρονο άνθρωπο από τα social media και το διαδίκτυο κατά τη μετάβαση στη ψηφιακή εποχή που ήδη ζούμε. Μόνο που εδώ τis έχουν ντύσει με τις πιο up tempo μουσικές που έχουν γράψει ποτέ.

Ο δίσκος ξεκινά με το δυναμικό alternative rock του ''Allatonceness'' να θυμίζει μπάντες της άλλης πλευράς του Ατλαντικού, για να ακολουθήσουν τα beats του ''Bliss'' να μας ταξιδεύουν στην ηλεκτρονική σκηνή των '90ς. Στο ''Sociemeter Blues'' ένα ρυθμικό όργιο ντύνει τους καυστικούς στίχους του Moffat και στο ''Hide Yout Fires'' έχουν κάποιες από τις πιο radio friendly μελωδίες τους. Το ''Summer Season'' θα το έλεγες μέχρι και χαρούμενο, πάντα για τα δεδομένα των Arab Strap, και στο ''Molehills'' μας γυρίζουν στους νωχελικούς ρυθμούς των πρώτων ημερών τους. Με το ''Strawberry Moon'' κάνουν την έκπληξη και θυμίζουν Primal Scream της εποχής του ''Vanishing Point'' όπου οι κατσούφικες indie κιθάρες μπλέκονται με ηλεκτρονικά ηχοτοπία και στο ''You 're Not There'' ο Moffat ξεδιπλώνει ακόμα μία ιστορία αστικής μοναξιάς. Η γλυκόπικρη μελαγχολία του ''Havn't You Heard'' είναι άκρως εθιστική και στο ''Safe & Well'' αποδεικνύουν ότι εξακολουθούν να είναι οι άρχοντες της καταθλιπτικής pop. Το ''Dreg Queen'' κινείται προς alternative μονοπάτια και ο δίσκος κκλείνει με τη δική του καληνύχτα που ακούει στο όνομα ''Turn Off The Light'' και καταλήγει σε ένα καταιγιστικό φινάλε. Οι Arab Strap στο ''I 'm Totally Fine With It'' διευρύνουν περισσότερο από ποτέ τις μουσικές τους αναφορές. Οι στίχοι τους εξακολουθούν να ερευνούν τα πιο ενδόμυχα συναισθήματα, σκέψεις και συμπεριφορές.

Twitter icon
Facebook icon
Google icon
StumbleUpon icon